„… przecież wszystko mam…”
Jeden mail. Wystarczył. Dziękuję.
„… przecież wszystko …
This article was posted in Bez kategorii. Bookmark the permalink. Follow comments with the RSS feed for this post.Post a Comment or leave a trackback: Trackback URL.
6 Comments
Nie. To ja DZIĘKUJĘ… Mamy dziś obie ryczący dzień… Bo wiesz… Bo ja… też mi puściło. Naprawdę… Serce moje otwarte na oścież… dzięki Tobie… dla Ciebie.”Schody w góre i schody w dół”… I tak w kółko…Czy zabrzmi dziwnie, jeśli powiem, ze śpiewałam to całe rano? Ścięło mnie, gdy to ujrzałam w Twoich słowach. Rysa na szkle… Trzymała mnie dziś mocno. Od rana we mnie grała… Nawet Jemu zaśpiewalam… No i znowu te łzy… Przytulam Cie Kochana i idę się upić…
Nie wiem co mam Ci teraz napisać. Naprawdę. „Niemożliwe staje się możliwym”. „Nie można żyć w dwóch światach. Nie można tylko w jednym”. A mimo to… To tylko Kawałek Życia. Dwanaście milionów gwiazd… bo przecież Wszystko jest bardzo bardzo. Jest i będzie, bo takie być musi. Nie ma innej opcji. Upij się za mnie. Za nas… Dobrze?
zyjemy w 2 swiatach. mozna powiedziec. tylko w jednym bardziej oddychamy,jemy, pracujemy. w drugim, mysle ze czaem troche bardziej jestesmy soba. tylko jak bardzo zawsze jestesmy soba…nie wiem o co chodzilo Ci w tym poscie, ale mysle ze bylas soba bardziej niz kiedy pracujesz.
Chyba masz rację.
„jeżeli człowiek bardzo tego pragnie to może zmienić swoje gwiazdy”
Chyba pragnie. Chyba bardzo. Chyba bardzo bardzo.