Pewien rodzaj gry. Piszę notatkę bezpośrednio w edytorze – nie robiłam tego od bardzo długiego już czasu. Jeśli treść poleci w kosmos uznam że tak miało być i zaniecham ponownego trudu, jeśli przejdzie – niech będzie i tak.

Problemy z prawym kolanem, pierwsze przymrozki, drugie śniadania z mężem o trzynastej, dzień za dniem dobre, bo spokojne.

Kiedy pojechałam do byłej pracy odebrać PIT była szefowa po raz kolejny zapytała mnie czy nie zmieniłam zdania i dało mi to niemałą satysfakcję.

Kolejny raz utwierdzam się w przekonaniu że jesień to moja ulubiona pora roku, nawet kiedy narzekam na zacinający lodowaty deszcz. Sprawy i ludzi obserwuję z boku i czekam na wyniki potwierdzające moje teorie albo im zaprzeczające i naprawdę chciałabym, żeby niektóre z nich się nie sprawdziły. Nie jestem ani fatalistką ani przesadną optymistką, stoję pośrodku i bardzo bardzo staram się być obiektywna. Nawet kiedy trafia mnie szlag…

Edytor twierdzi, że można wstawiać filmy do bloga. Filmy z życia, podobno. Od romansu, przez dramat, komedię romantyczną i dokument docieram do serialu obyczajowego i to jest to, czego na razie mi potrzeba.

Brak zwrotów akcji uznaję za dobrą akcję.