Chyba doszliśmy do miejsca w którym nawet słowo pisane wydaje się zbyt intymne by je wstukiwać w klawisze. Miłość i troska o małą istotkę, o naszą trójkę.

Pamiętam każdą minutę z tamtych 5 godzin, choć teraz trudno mi już uwierzyć w to wszystko co się wtedy wydarzyło. Bo była chwila zdziwienia a potem już tylko niebieskie światło.

Ma na imię Idusia, ma 5 dni, śpi w naszym łóżku a ja tęsknię za nią kiedy nie widzę jej kilka minut.