Nieznane ale dziwnie bliskie. Zranione, nie wiedzieć skąd i dlaczego. Orzeźwiające, jak powiew…
Nieznane ale dziwnie …
This article was posted in Bez kategorii. Bookmark the permalink. Follow comments with the RSS feed for this post.Post a Comment or leave a trackback: Trackback URL.
9 Comments
Czytałem „Historie” i łacze się w przekonaniu że ludzie są…. dziwni, ale niech to bedzie dla nas nauczka, niebądzmy tacy jak oni…
Nie zamierzam być jak oni, tak jak pisałam, uśmiecham się z optymizmem i odrobinką politowania.:)
coraz bardziej się gubię u Ciebie;
Pytaj, odpowiem. Jeśli chcesz…
„(…) idź wyprostowany wsród tych co na kolanach wsród odwroconych plecami i obalonych w proch (…)” ? Z.H. (ot …. miałem przypadkiem pod ręką)
no ale nie tak przy wszystkich
O jejku, to ja mam Ciebie Stary Wyjadaczu uczyć „virtualsanitovej” (czy jakiej tam) komunikacji? Heh…
Zawsze będę, bo chcę.